Dziczyzna to mięso zwierząt żyjących na wolności — chude, bogate w białko i cenione w kuchni. O jej jakości i bezpieczeństwie decyduje jednak to, co dzieje się w pierwszych godzinach po strzale.
Pierwsze czynności po strzale
- Patroszenie — jak najszybciej, z zachowaniem higieny; narządy wewnętrzne ogląda się pod kątem zmian chorobowych.
- Chłodzenie — tusza powinna jak najszybciej trafić do chłodni; ciepło przyspiesza psucie się mięsa.
- Znakowanie tuszy — upolowaną zwierzynę znakuje się zgodnie z przepisami o warunkach wykonywania polowania i znakowania tusz.
Badanie na włośnie
Mięso dzika przed spożyciem musi zostać zbadane na obecność włośni (Trichinella). Włośnica to groźna choroba pasożytnicza, a zarażenia nie da się rozpoznać gołym okiem. Badanie wykonuje się w uprawnionym laboratorium.
ASF — afrykański pomór świń
ASF to choroba wirusowa dzików i świń, niegroźna dla ludzi, ale bardzo groźna dla hodowli. Myśliwi odgrywają ważną rolę w jej zwalczaniu: przestrzegają zasad bioasekuracji w łowisku i zgłaszają znalezione padłe dziki. O znalezieniu padłego dzika powiadom powiatowego lekarza weterynarii, a aktualne zasady sprawdź w komunikatach Głównego Lekarza Weterynarii.

Postępowanie z upolowaną zwierzyną i choroby zwierząt łownych to zagadnienia egzaminacyjne. Przećwiczysz je w aplikacji Egzamin Łowiecki.
Stan prawny: 27 października 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny — obowiązujące brzmienie przepisów sprawdzisz w ISAP, a terminy szkoleń i egzaminów w zarządzie okręgowym PZŁ.


