Wiele osób zakłada, że wszystkie dzikie zwierzęta w lesie i na polach są „do polowania”. Tymczasem większość gatunków jest objęta ochroną, a łowne są tylko te, które wskazuje przepis.
Gatunki łowne
Listę zwierząt łownych ustala rozporządzenie ministra właściwego do spraw środowiska. Należą do nich m.in. jeleń szlachetny, sarna, dzik, lis, zając szarak, bażant i kuropatwa. Samo bycie na liście nie oznacza, że wolno polować w każdej chwili — okresy polowań określa osobne rozporządzenie.
Ochrona całoroczna
Niektóre gatunki łowne objęte są wyłączeniem z polowań: w danym czasie polować na nie nie wolno, mimo że formalnie są zwierzyną łowną. Przykładem jest łoś — o jego sytuacji piszemy w artykule Łoś — olbrzym z bagien. Aktualny stan sprawdzaj w rozporządzeniu o okresach polowań.
Zwierzęta chronione
Poza listą łownych jest wiele gatunków pod ochroną: m.in. żubr, ryś, bielik, bocian biały i żuraw. Do ich zabijania, płoszenia i niszczenia siedlisk stosuje się przepisy o ochronie przyrody, a naruszenia są karane.
Dlaczego rozpoznawanie jest takie ważne
- Wielu ptakom wodnym łownym towarzyszą bardzo podobne gatunki chronione.
- Niektóre ssaki trudno rozróżnić w półmroku lub na dużą odległość.
- Pomyłka może oznaczać wykroczenie albo przestępstwo, a także śmierć chronionego zwierzęcia.

Dlatego zasada pewnego rozpoznania celu jest jedną z najważniejszych w bezpieczeństwie na polowaniu — a pytania o gatunki chronione i łowne pojawiają się na egzaminie.
Gatunki łowne i zasady rozpoznawania zwierzyny przećwiczysz w aplikacji Egzamin Łowiecki.
Stan prawny: 27 października 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny — obowiązujące brzmienie przepisów sprawdzisz w ISAP, a terminy szkoleń i egzaminów w zarządzie okręgowym PZŁ.


