Polowanie indywidualne to polowanie prowadzone samotnie lub w niewielkiej grupie, bez naganki i prowadzącego polowanie. Wymaga większej samodzielności niż polowanie zbiorowe — i szczególnej uwagi na bezpieczeństwo.
Formy polowania indywidualnego
- Z ambony (zasiadka) — myśliwy czeka na zwierzynę na podwyższonym stanowisku, często o świcie lub zmierzchu.
- Podchód — ciche skradanie się do wcześniej wypatrzonej zwierzyny, pod wiatr.
- Czatowanie — oczekiwanie na zwierzynę w ukryciu na ziemi.
- Wabienie — przywabianie zwierzyny głosem naśladowanym wabikiem, np. w czasie rykowiska.
Dokumenty
Na polowaniu indywidualnym musisz mieć przy sobie:
- legitymację członkowską PZŁ,
- pozwolenie na broń myśliwską,
- pisemne upoważnienie dzierżawcy lub zarządcy obwodu, w którym polujesz.

Bezpieczeństwo
- Poinformuj kogoś, gdzie będziesz i kiedy wrócisz — w lesie bywa gorszy zasięg niż w mieście.
- Wchodź i schodź z ambony z rozładowaną bronią.
- Strzelaj tylko do pewnie rozpoznanej zwierzyny i przy bezpiecznym tle.
- Pamiętaj, że w obwodzie mogą poruszać się inni — spacerowicze, grzybiarze, koledzy z koła.
Etyka
Przy samotnym polowaniu nikt nie patrzy ci na ręce, więc to etyka decyduje o jakości łowów: strzał oddany tylko wtedy, gdy masz pewność, i obowiązek odszukania każdego postrzałka — najlepiej z psem. Zobacz też: urządzenia łowieckie.
Dokumenty i zasady polowania indywidualnego to zagadnienia egzaminacyjne. Przećwiczysz je w aplikacji Egzamin Łowiecki.
Stan prawny: 27 października 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny — obowiązujące brzmienie przepisów sprawdzisz w ISAP, a terminy szkoleń i egzaminów w zarządzie okręgowym PZŁ.


